1) Kan je jezelf even kort voorstellen?
Ik ben geboren in Aalst op 3 oktober 1985 als jongste van drie kinderen. In Lede, waar ik tot mijn 23ste bij mijn ouders woonde, liep ik school aan het Stella-Matutinacollege. Vervolgens studeerde ik vertaalkunde aan Hogeschool Gent. Daarna woonde ik in Gent en was ik vertaler voor een bedrijf in Melle.

2) Waarom heb je gekozen om met Jobstop deel te nemen aan het werk- en reisprogramma in Nieuw-Zeeland?
Begin 2012 had ik een goede vaste job, een appartement en tal van leuke vrienden. Het was tijd om mijn comfortzone te verlaten en om de grenzen van de wereld en van mezelf te ontdekken. Om dit zo grondig mogelijk te doen, besliste ik om zo lang en zo ver mogelijk weg te gaan naar een afgelegen plaats vol onaangeroerde natuurpracht om zoveel mogelijk nieuwe ervaringen op te doen. Een jaartje Nieuw-Zeeland was de beste keuze.
 
3) Heb je ooit al een werk- en reisprogramma gedaan daarvoor?
Het was niet echt een werk- en reisprogramma, maar in mijn derde jaar aan de hogeschool heb ik drie maanden lang stage gelopen als vertaler aan de pedagogische universiteit van Moskou. Tijdens mijn verblijf daar heb ik de stad, de regio en Sint-Petersburg bezocht.

4) Kon je je gemakkelijk aanpassen in Nieuw-Zeeland?
Telkens er een nieuwe ervaring voor de deur staat, vertrek ik met een open instelling en schep ik niet te veel verwachtingen, want dan kan het vaak slechter uitdraaien dan verwacht. Ik was steeds omgeven door leuke mensen die me bijstonden en heb nooit problemen gehad om me aan te passen. 

5) Wat vond je leuk aan het leven in Nieuw-Zeeland?
Het leven in Nieuw-Zeeland is veel gezapiger en rustiger dan in West-Europa. Hier is er veel meer stress, wordt er veel van je verwacht en wordt je veel meer verwacht om binnen de lijntjes te kleuren. Daar leven de mensen veel dichter bij de prachtige natuur en beseffen ze dat ze er deel van uitmaken. 

6) Wat vond je minder leuk aan het leven in Nieuw-Zeeland?
De prijzen van voedings- en genotsmiddelen (zoals alcohol en tabak) zijn daar veel hoger dan hier en de lonen en arbeidsvoorwaarden zijn er zeker niet beter. Zo is het minimumloon 13,75 NZD (ongeveer 8 EUR) en betaal je al gauw $7 voor een lokaal bier, $10 voor een ‘pak’ van het goedkoopste vlees in de supermarkt, $16 voor een pakje sigaretten en $52 voor 50g tabak.

7) Welke jobs heb je uitgevoerd tijdens je werk- en reisprogramma in Nieuw-Zeeland?
Na een paar weken had ik al een job gevonden als barman bij ‘De Fontein’, een Belgisch biercafé aan het strand van Mission Bay. In december en januari had ik een job op een groenten- en fruitboerderij in het noorden van het Zuidereiland. Daar moest ik bessen, tomaten en bonen oogsten. In maart 2013 ging ik terug naar “the Top of the South” om er te werken in een fabriek die kartonnen dozen produceert voor de appel- en kiwioogst. Het was een fysiek vrij zwaar werk, waarbij zware machines moesten worden geladen met karton en lijm en de geproduceerde dozen gestapeld en verscheept werden. Ik werkte twee maanden lang zes dagen per week, tot elf uur per dag. 

8) Heb je voldoende begeleiding gehad tijdens je werk- en reisprogramma door Jobstop en de lokale partnerorganisatie?
Jobstop zelf heeft me goed geholpen bij de voorbereiding en bij het herboeken van mijn vliegtickets. Toen een zware aardbeving Wellington trof, stuurden ze me een e-mail om te vragen of alles goed was met mij, wat ik wel kon appreciëren.

9) Aan welke sociale en culturele activiteiten heb je deelgenomen in Nieuw-Zeeland?
Waar ik ook ben, zoek ik graag gelijkgezinden op. Met hen heb ik enkele betogingen in het centrum van Auckland opgeluisterd.
In de Nieuw-Zeelandse cafés zijn er heel vaak live optredens en als je wat muzikaal bent aangelegd, kan je op een jam night zelf wat muziek maken in ruil voor een biertje.
Het occasionele muziekfestivalletje kon er soms ook wel vanaf.

10) Heb je veel kunnen reizen tijdens je verblijf in Nieuw-Zeeland?
Het noorden van het land had heel wat te bieden.  De zwarte stranden van westelijk Auckland, de Bay of Islands, de eilanden van Hauraki Bay – met Waiheke Island als hoogtepunt - de duinen van 90 Mile Beach en het vulkanische centrum waren zeker een bezoekje waard.

Het Zuidereiland is van een andere orde. Mijn favoriete regio was die van Tasman Bay. De baai, de eilanden en de stranden van het Abel Tasman National Park, dat ik later nog bewandeld heb, waren een plezier om te bezoeken. Van daaruit liftte ik door de Zuidelijke Alpen langs Arthur’s Pass naar de oostkust langs vissersdorp Oamaru en studentenstad Dunedin. In het uiterste zuiden komen tijdens de warme maanden de zelfdzame hectordolfijnen in de ondiepe Curio Bay. Eens in het water is het eenvoudig om meerdere dolfijnen van heel dichtij voorbij te zien zwemmen, wat heel indrukwekkend is. Via Invercargill ging het naar demeest gefotografeerde plaats van het land, Milford Sound. De weg ernaartoe is een aaneensluiting van valleien, rivieren, watervallen, bossen en grotten alvorens aan te komen aan de fjord en de steile bergen van Milford, met Mitre Peak als meest imposante berg.

Op het einde van mijn reis deed ik nog een snel citytripje in Sydney. Mijn tijd in Sydney verdeelde ik tussen muziek spelen op straat en in parken en het bezichtigen van de stad met o.a. het beroemde operahuis, Harbour Bridge en Bondi Beach.

11) Heeft deze ervaring je geholpen bij je persoonlijke ontwikkeling?
Een lange tijd in een vreemde omgeving verblijven opent je geest en verandert je perspectief op het leven en de wereld. Het doet je beseffen wat echt telt in het leven. Voor iedereen kan dat anders zijn, maar voor mij zijn de belangrijkste dingen onderdak, voedsel en familie, en daarna vrienden, muziek en reizen. Mijn reis door het land van de lange witte wolk was zonder twijfel de rijkste ervaring van mijn leven en ik hoop dat de effecten van deze reis nog lang zullen nazinderen.

12) Kan je ons een leuke anekdote vertellen over je verblijf in Nieuw-Zeeland?
Toen ik aan de westkust verbleef, ging in op een avond naar een optreden in een bar. Daar zag ik iemand werken die me bekend voorkwam. Ze leek op iemand waarmee ik nog op een speelplein heb gewerkt jaren terug. Toen ze me met een duidelijk Vlaams accent vroeg of dat lege glas van mij was, vroeg ik haar of ze uit België kwam en Ilse heette. Zij was het inderdaad. Het was een enorm toeval om aan de andere kant van de wereld iemand te ontmoeten die ik ken van thuis.

13) Welk advies kan je geven aan toekomstige werkende reizigers?
Er even tussenuit trekken helpt wel om je prioriteiten te stellen en om te leren dat jij alleen de mogelijkheid hebt om iets te veranderen aan je leven. 

Getuigenissen

Klaar voor een buitenlands avontuur?

Community

Lid van

WYSE Work and Volunteer

IAPA International Au Pair Association